ΕΝΩΣΗ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
no image

Επίσκοπος Ευθύμιος Αγριτέλης

Ο Ευθύμιος Αγριτέλης γεννήθηκε στα Παράκοιλα της Μυτιλήνης 6-7-1876. Σε ηλικία εννέα ετών μπήκε σε μοναστήρι. Διακρίθηκε για την ευθύτητα του χαρακτήρα του και για τους αγώνες του για το δίκαιο.

Το 1899 μπήκε στη Θεολογική Σχολή Χάλκης και αποφοίτησε αριστούχος. Κατά την εκκλησιαστική του σταδιοδρομία υπηρέτησε σε διάφορα μέρη. Τελευταία κλήθηκε να υπηρετήσει στη Μητρόπολη της Αμάσειας του Πόντου ως βοηθός επίσκοπος του Μητροπολίτη Γερμανού, αφού χειροτονήθηκε με τον τίτλο του Ζήλων στις 27-7-1912.

Δέκα χρόνια υπηρέτησε στην Επαρχία Αμάσειας και κυρίως της Πάφρας, κατά τις πληροφορίες του Καρασακαλίδη Μωυσή από το Μαργαρίτι Σταυρούπολης Ξάνθης, ο οποίος ως μαθητής στο Γυμνάσιο της Πάφρας για δύο χρόνια τον είχε καθηγητή του. Ανάπτυξε πολύμορφη και πολυποίκιλη δράση. Ήταν η εποχή για τους Έλληνες της πραγματοποίησης της μεγάλης ιδέας.

Οι νίκες των βαλκανικών πολέμων είχαν ανυψώσει το εθνικό φρόνιμα των Ποντίων Παφραίων. Στον Ευρωπαϊκό πόλεμο για λόγους στρατηγικούς οι Τούρκοι αποφάσισαν την εκτόπιση των Ελληνικών πληθυσμών του παραθαλάσσιου Πόντου και της Πάφρας στο εσωτερικό της Ανατολής.

Οι διωγμοί του Χριστιανικού στοιχείου ήταν στην ημερήσια διάταξη και ο Ε.Α. ήταν υποχρεωμένος, επειδή ο Μητροπολίτης Γερμανός απουσίαζε συχνά, να φροντίζει και να διευθύνει όλες τις υποθέσεις των Χριστιανών και να τους σώζει από βέβαιο θάνατο. Είχε πολιτική ευστροφία.

Ήταν ο νους και η ψυχή των αντάρτικών ομάδων του Νεπιέν νταγ και κατ’ επέκταση όλων των ανταρτικών σωμάτων του Ταφσάν Νταγ, Αγιού Τεπέ κ.λ.π., τα οποία είχαν ιδρυθεί από τον Καραβαγγέλη και ο αριθμός τους ανέρχονταν στους είκοσι χιλιάδες περίπου. Μετά την ανακωχή και με την επιστροφή του Καραβαγγέλη στην Αμισό, η Μητρόπολη φανερά πλέον εκτελούσε εθνικοθρησκευτική προπαγάνδα.

Η Μητρόπολη είχε μετατραπεί σε στρατηγείο ανταρτικών σωμάτων. Τα βοηθήματα που στέλλονταν για φτωχούς στη Μητρόπολη μετατρέπονταν σε όπλα και μοιράζονταν στους κατοίκους. Τελευταία είχε έρθει στο προσκήνιο και το ζήτημα της αυτονομίας του Πόντου.

Όλα τα παραπάνω είχαν πληγώσει την αξιοπρέπεια των Τούρκων, που ξύπνησε με το κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ και ξαπλώθηκε αστραπιαία σ’ όλη την Ανατολή. Τότε άρχισε καινούργιος διωγμός των Ελλήνων του Πόντου-Πάφρας και πολλοί φυλακίστηκαν.

Ο Μητροπολίτης Γ.Κ. κατόρθωσε να διαφύγει. Ο Επίσκοπος Ε.Α. πιάστηκε με πολλούς άλλους και σύρθηκε στις φυλακές και απ’ εκεί στο δικαστήριο της Ανεξαρτησίας της Αμάσειας. Κάποια μέρα μάλιστα η συμμορία κάποιου Μεχμέτ ενώ ο Επίσκοπος Ευθύμιος επέστρεφε από την Πάφρα έψαχνε να τον βρει για να τον σκοτώσουν.

Με ενέργειες του Γ.Κ. οι Άγγλοι έστειλαν 2.000 άνδρες στην Αμισό και υποχρέωσαν το Σουλτάνο να ανακαλέσει τον Κεμάλ. Ο Κεμάλ δεν πειθάρχησε, γι’ αυτό κηρύχτηκε αντάρτης και σχημάτισε δική του κυβέρνηση. Ύστερα από την αναπόφευκτη ήττα των Ελληνικών στρατευμάτων μπροστά στα στενά της Άγκυρας οι Τούρκοι αποθρασύνθηκαν και ξέσπασε η μανία τους στον ανυπεράσπιστο πληθυσμό του Πόντου. Οχτώ ολόκληρους μήνες βρίσκονταν στις φυλακές της Αμάσειας ο βοηθός επίσκοπος Ευθύμιος, ο ηρωικός και αφοσιωμένος από το Μακεδονικό αγώνα Πρωτοσύγκελος του Πλάτωνας Αγριτέλης και εκατοντάδες εξέχοντες ομογενείς από την Αμισό, την Πάφρα, το Αλάτσαμ, τη Μερζιφούντα, το Βεζύρ-κιοπρου κ.λ.π.

Όλοι οι παραπάνω, αδίκαστοι, σάπιζαν στα μπουντρούμια, γιατί οι Τούρκοι φοβόντουσαν να τους σκοτώσουν πριν από την τελική έκβαση των πολεμικών επιχειρήσεων. Μόλις μαθεύτηκε η υποχώρηση του Ελληνικού στρατού, στάλθηκε από την Άγκυρα στην Αμάσεια ο Παφραίος κακούργος Δικηγόρος Εμίν Βέης, άλλοτε νεότουρκος και τώρα οπαδός του Κεμάλ και μέσα σε μια νύχτα τους καταδίκασε όλους σε θάνατο.

Η σύλληψή του Ευθύμιου Αγριτέλη έγινε κατά τον Οκτώβριο του 1920 μετά από λεπτομερή έρευνα στα Γραφεία της Μητρόπολης, θεωρούμενος ως υπαρχηγός του κινήματος περί ανεξαρτησίας του Πόντου, ως εκπρόσωπος του εν ΚΠόλει Μητροπολίτη Αμάσειας Γερμανού Καραβαγγέλη.

Το Πάσχα του 1921 το γιόρτασε στις φυλακές της Αμάσειας. Επειδή στο διάδρομο των φυλακών το Πάσχα χαιρέτισε τους φυλακισμένους με το «Χριστός Ανέστη» και τους ευχήθηκε καλή λευτεριά, τον οδήγησαν στο κάτω διαμέρισμα των φυλακών, όπου κρατούνταν οι βαρυποινίτες και ήσαν γεμάτοι από μικρόβια και ψείρες. Σε 3-4 μέρες κρυολόγησε, μολύνθηκε από τα μικρόβια του εξανθηματικού τύφου, που έκαναν θραύση στο μέρος εκείνο. Όταν τον ανέβασαν στον επάνω όροφο ήταν στα κακά του τα χάλια. Το αποτέλεσμα ήταν να πεθάνει σε λίγες μέρες στις 30 Μαΐου 1921 μαζί με δύο άλλους κρατούμενους, το Βασίλη Καλαϊτζή και τον Ανδρέα Κολλάρο από τη φοβερή αυτή αρρώστια. Ο Επίσκοπος τάφηκε με αφάνεια στην Αμάσεια από τους λίγους Χριστιανούς της Αμάσειας. Τον προέπεμψε στην τελευταία του κατοικία ο αχώριστος σύντροφός του Πρωτοσύγγελος Πλάτωνας Αϊβατσίδης.

πηγή:http://santeos.blogspot.gr

Τελευταία άρθρα

Στο YouTube

Η ενημέρωση του Donald Trump για το ΑΝΤΑΜΩΜΑΝ 2018+

Ε.Πο.Ν.Α: Αντάμωμαν 2018 (Trailer)

Στο Facebook